Unieważnienie umowy frankowej nie kończy sporów związanych z kredytem frankowym. Banki podejmują szereg działań zmierzających do dochodzenia zwrotu kapitału kredytu frankowego oraz innych roszczeń wynikających z rozliczenia nieważnej umowy frankowej.
Przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu zapadły kolejne wyroki w sprawach frankowych z powództwa Raiffeisen Bank International AG oraz Santander Consumer Bank. Sprawdźmy jak rozstrzygał sąd w sprawie naszych klientów, których banki pozwały o zwrot kapitału kredytu frankowego!
Pozew banku Raiffeisen o zwrot kapitału kredytu frankowego – przebieg sprawy przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu
20 grudnia 2024 r. bank Raiffeisen złożył pozew frankowy przeciwko naszym klientom o zapłatę 248 880 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Bank dochodził zwrotu nominalnej kwoty kapitału kredytu CHF udostępnionego na podstawie umowy z 2 września 2008 r., która została uznana za nieważną.
Bezsporne było, że w przypadku stwierdzenia nieważności umowy frankowej strony zobowiązane są do zwrotu spełnionych świadczeń. Spór frankowy dotyczył zatem rozliczenia kapitału po wyeliminowaniu umowy z obrotu prawnego.
Frankowicze wnieśli o oddalenie powództwa w całości, podnosząc zarzut potrącenia. Wskazali, że wierzytelność banku o zwrot kapitału została skompensowana z ich roszczeniami obejmującymi zwrot spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz skapitalizowanych odsetek za opóźnienie.
Spór nie dotyczył samego prawa banku do żądania zwrotu kapitału, lecz tego, czy wierzytelność nadal istniała. Kluczowe znaczenie miała ocena skuteczności oświadczenia o potrąceniu.
Oddalenie powództwa o zwrot kapitału kredytu frankowego – skuteczne potrącenie przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu
Wyrokiem z 3 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu (XII C 3738/24):
- oddalił powództwo banku o zwrot kapitału kredytu frankowego w całości,
- zasądził od banku na rzecz frankowiczów 10 800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
Sprawa dotyczyła rozliczenia nieważnej umowy kredytu CHF. W pisemnym uzasadnieniu sąd wskazał:
Po stronie Banku nie istnieje żadna niezaspokojona wierzytelność z tytułu rozliczenia nieważnej umowy kredytu. Wierzytelność Banku o zwrot nominalnej kwoty kapitału została umorzona wskutek potrącenia dokonanego w dniu 29.07.2024 r. Sąd podkreślił również „Zgodnie z art. 498 § 1 k.c. skutkiem potrącenia jest umorzenie wierzytelności niższej (in concreto) wierzytelności banku.
W konsekwencji uznano, że roszczenie o zwrot kapitału kredytu frankowego – choć co do zasady dopuszczalne przy nieważności umowy frankowej – wygasło wskutek dokonania skutecznego potrącenia.
Pozew Santander Consumer Bank o zapłatę i waloryzację kredytu CHF – jak przebiegała sprawa przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu?
W dniu 13 sierpnia 2024 r. do kredytobiorców wpłynął pozew o zapłatę wniesiony przez Santander Consumer Bank S.A. Bank dochodził kwoty 152 833,16 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu frankowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Dodatkowo bank żądał zapłaty 75 339,88 zł tytułem bezpodstawnego wzbogacenia, wskazując m.in. na zmianę wartości pieniądza w czasie. Na wypadek oddalenia tego roszczenia bank wniósł o sądową waloryzację świadczenia w kwocie 30 402,70 zł.
Frankowicze sporządzili odpowiedź na pozew banku, kwestionując zasadność wszystkich zgłoszonych żądań i wnosząc o oddalenie powództwa w całości.
Postępowanie zostało następnie zawieszone do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie umowy frankowej. W dniu 26 maja 2025 r. postępowanie podjęto.
Po unieważnieniu umowy kredytu frankowego i podjęciu sprawy bank zmodyfikował powództwo cofnął w całości żądanie zwrotu kapitału oraz ograniczył roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia do kwoty 25 687,21 zł. Pozwani podtrzymali dotychczasowe stanowisko.
Wygrana frankowiczów w sprawie z powództwa banku o zwrot kapitału kredytu – wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu
W dniu 18 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał i oddalił wnioski dowodowe banku, a następnie wydał wyrok zgodnie, z którym:
- umorzył postępowanie w zakresie cofniętego żądania pozwu,
- oddalił powództwo w pozostałej części,
- zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego 10 817 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu sąd szeroko odniósł się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przywołano m.in. postanowienie z 12.01.2024 r. (C-488/23), wskazując:
Niedopuszczalne jest, aby instytucja żądała od konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału
Sąd odwołał się również do wyroku TSUE z 15.06.2023 r. (C-520/21), podkreślając, że przyznanie bankowi świadczeń wykraczających poza zwrot kapitału mogłoby podważyć odstraszający skutek dyrektywy 93/13. W uzasadnieniu wskazano także:
Stronie powodowej nie przysługiwało żadne roszczenie ponad roszczenie o zwrot kwoty udostępnionego kapitału (…) ani roszczenie o waloryzację świadczenia w postaci kapitału kredytu (…) ani roszczenie o zapłatę równowartości korzyści jaką pozwana uzyskała na skutek korzystania z kapitału (…).
Sąd podkreślił, że przepisy o nienależnym świadczeniu nie przewidują możliwości dochodzenia wynagrodzenia za korzystanie z kapitału bez umowy.
Oba rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpisują się w wyraźnie ukształtowaną linię orzeczniczą dotyczącą rozliczeń po unieważnieniu umowy kredytu CHF.
Jakie znaczenie dla frankowiczów miały te wyroki w sprawach o pozwanie o zwrot kapitału kredytu?
Oba rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpisują się w wyraźnie ukształtowaną linię orzeczniczą dotyczącą rozliczeń po unieważnieniu umowy kredytu CHF.
W sprawie banku Raiffeisen sąd potwierdził, że skutecznie dokonane potrącenie prowadzi do wygaśnięcia wierzytelności banku o zwrot kapitału. Sam fakt wytoczenia powództwa nie przesądza więc o istnieniu aktualnego roszczenia.
W sprawie Santander Consumer Bank sąd jednoznacznie odmówił uznania roszczeń wykraczających poza nominalny kapitał, w tym żądań waloryzacji oraz konstrukcji opartych na bezpodstawnym wzbogaceniu. Rozstrzygnięcie zostało oparte na aktualnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w sprawach C-520/21 oraz C-488/23. W praktyce oznacza to, że sądy krajowe stosują wykładnię prawa unijnego prezentowaną przez TSUE, uwzględniając ochronny charakter dyrektywy 93/13.
Dla frankowiczów z Wrocławia oznacza to, że powództwo banku o zwrot kapitału kredytu wymaga każdorazowo szczegółowej analizy – zarówno pod kątem rozliczeń finansowych, jak i zastosowanej konstrukcji prawnej.
Każda sprawa podlega indywidualnej ocenie sądu i wymaga analizy jej konkretnych okoliczności.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ):
Czy bank może pozwać frankowicza o zwrot kapitału po unieważnieniu umowy kredytu CHF?
Tak. Po stwierdzeniu nieważności umowy kredytu CHF strony co do zasady zwracają sobie wzajemnie spełnione świadczenia, w tym kapitał. Skuteczność roszczenia zależy jednak od stanu rozliczeń i ewentualnego wzajemnego potrącenia przysługujących roszczeń.
Co to jest oświadczenie o potrąceniu i jakie są jego skutki?
Oświadczenie o potrąceniu prowadzi do wzajemnego umorzenia wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej (art. 498 k.c.). W sprawach frankowych może ono doprowadzić do wygaśnięcia roszczenia banku o zwrot kapitału. W praktyce stanowi istotny element obronny przed żądaniem zapłaty, o ile zostało prawidłowo i skutecznie złożone.
Czy bank może żądać waloryzacji kapitału lub zapłaty z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia?
Z orzecznictwa TSUE (m.in. C-520/21 oraz C-488/23) wynika, że bank nie może dochodzić świadczeń wykraczających poza zwrot nominalnego kapitału. Sądy krajowe z reguły oddalają roszczenia o waloryzację lub dodatkowe wynagrodzenie. Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej oceny.