Czy wadliwa umowa frankowa może zostać unieważniona? Poznański sąd odpowiada

Kredyt frankowy w Banku Millennium przez lata był dla wielu klientów sposobem na uzyskanie finansowania na zakup nieruchomości. Z czasem jednak zmieniający się kurs franka szwajcarskiego sprawił, że wielu kredytobiorców zaczęło mierzyć się z rosnącymi ratami oraz saldem zadłużenia, które nie zawsze malało zgodnie z ich oczekiwaniami. Dziś coraz więcej osób posiadających kredyty walutowe w Banku Millennium analizuje swoje umowy i sprawdza, czy zawarte w nich postanowienia były zgodne z prawem.

Z przyjemnością informujemy o kolejnym sukcesie naszych Klientów w sporze z bankiem Millennium. Sąd Okręgowy w Poznaniu wydał przełomowy wyrok w sprawie o sygnaturze akt XII C 977/21, w którym uznał umowę kredytu hipotecznego za nieważną w całości. Sprawa, którą wytoczył nasz klient przeciwko Bankowi Millennium S.A., zakończyła się prawomocnym oddaleniem apelacji banku przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu w czerwcu 2026 roku.

Czego dotyczył spór z Bankiem Millenium S.A.?

Sprawa naszego Klienta przeciwko Bankowi Millennium S.A. dotyczyła kredytu hipotecznego zawartego w 2005 roku, który był powiązany z kursem franka szwajcarskiego. Kluczowym elementem sporu był sposób przeliczania kredytu frankowego i rat według kursów ustalanych przez bank oraz brak pełnej informacji o ryzyku walutowym.

Frankowicz wskazywał, że postanowienia dotyczące indeksacji mogły mieć charakter niedozwolonych klauzul umownych, ponieważ dawały bankowi możliwość jednostronnego wpływania na wysokość zobowiązania. Podnosił również, że nie został odpowiednio poinformowany o możliwych skutkach wzrostu kursu franka szwajcarskiego.

Sprawa dotyczyła uznania umowy za nieważną oraz rozliczenia środków wpłaconych przez kredytobiorcę. Przypadek ten pokazuje, że osoby posiadające kredyty frankowe w Banku Millennium mogą analizować swoje umowy i dochodzić swoich praw przed sądem.

Dlaczego Sąd zastosował teorię dwóch kondykcji?

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpatrując sprawę kredytu frankowego przeciwko Bankowi Millennium S.A., zastosował teorię dwóch kondykcji przy rozliczeniu nieważnej umowy kredytowej. Oznacza to, że roszczenia kredytobiorcy i banku zostały potraktowane jako odrębne zobowiązania.

W praktyce frankowicz mógł domagać się zwrotu wszystkich wpłaconych środków, w tym rat i opłat, jako świadczenia nienależnego, niezależnie od kwestii rozliczenia kapitału wypłaconego przez bank. Takie podejście odpowiada aktualnej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego dotyczącej skutków nieważności umów frankowych.

Dzięki zastosowaniu teorii dwóch kondykcji sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy kwoty 202 tys. zł oraz ponad 23 tys. CHF wraz z odsetkami, bez automatycznego pomniejszania ich o kwotę udzielonego kredytu.

Co oznacza dla kredytobiorcy unieważnienie umowy ze skutkiem ex tunc?

Unieważnienie umowy kredytowej ze skutkiem ex tunc oznacza, że umowa jest traktowana tak, jakby od początku nie wywoływała skutków prawnych. W przypadku kredytów frankowych Banku Millennium konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest usunięcie z obrotu całej umowy, której nie można dalej wykonywać po wyeliminowaniu niedozwolonych postanowień dotyczących indeksacji.

Dla kredytobiorcy oznacza to możliwość dochodzenia zwrotu wszystkich środków wpłaconych do banku m.in. rat, prowizji i opłat – jako świadczeń nienależnych. Rozliczenie odbywa się zgodnie z teorią dwóch kondykcji, co oznacza, że roszczenie klienta wobec banku jest niezależne od rozliczenia kwoty kapitału wypłaconego przy zawarciu umowy.

Jednocześnie nieważność umowy wiąże się z koniecznością rozliczenia wzajemnych świadczeń stron, czyli bank może domagać się zwrotu wypłaconego kapitału, ale bez dodatkowych kosztów wynikających z nieważnych zapisów umownych. W praktyce unieważnienie kredytu frankowego może prowadzić również do usunięcia zabezpieczeń ustanowionych na nieruchomości, w tym hipoteki, po zakończeniu rozliczeń.

Prawomocne orzeczenie przeciwko bankowi – ważny krok w walce z nieuczciwą umową frankową

Prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2026 r. (sygn. akt I ACa 2642/23) zakończył spór naszego Klienta z Bankiem Millennium S.A. Sąd oddalił apelację banku i utrzymał w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie dotyczące nieważności umowy kredytu CHF.

W toku postępowania sądy zakwestionowały mechanizm indeksacji kredytu do franka szwajcarskiego, wskazując, że bank miał możliwość jednostronnego ustalania kursów waluty w swoich tabelach, co wpływało na wysokość zadłużenia i rat kredytobiorcy. Podkreślono również, że klient nie otrzymał pełnej informacji o ryzyku walutowym związanym z kredytem CHF.

Orzeczenie stanowi kolejny przykład potwierdzający, że osoby posiadające kredyty frankowe mogą dochodzić swoich praw, jeżeli umowy zawierały niedozwolone postanowienia dotyczące przeliczeń walutowych i ryzyka kursowego.

Czy wyroki w sprawach frankowych dają Frankowiczom realną szansę na odzyskanie pieniędzy?

Sprawa przeciwko Bankowi Millennium S.A. pokazuje, że kredytobiorcy posiadający kredyty powiązane z frankiem szwajcarskim mogą z sukcesem dochodzić swoich praw. Prawomocne orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu potwierdziło, że umowa zawierająca niedozwolone mechanizmy indeksacyjne oraz nieprzejrzyste zasady ustalania kursów walut może zostać uznana za nieważną.

Dla frankowiczów oznacza to możliwość odzyskania środków wpłaconych na podstawie nieważnej umowy oraz rozliczenia kredytu na zasadach określonych przez przepisy prawa. Jednocześnie wyrok stanowi kolejny przykład tego, że banki nie mają nieograniczonej swobody w kształtowaniu zapisów umów kredytowych, a konsumenci mogą podważać postanowienia naruszające ich interesy.

Jeżeli posiadasz kredyt frankowy w Banku Millennium lub innym banku, warto przeanalizować swoją umowę pod kątem występowania niedozwolonych klauzul. Odpowiednia ocena prawna może być pierwszym krokiem do ustalenia, jakie możliwości daje obecna sytuacja prawna.